Marjolijn van Dijk (Arkel 1958)

GRAFIEK

Als kind tekende ik op al het papier dat ik kon vinden. Daar waren mijn ouders niet blij mee, want bladmuziek en boeken waren niet veilig. Toen ook enveloppen en bijbehorende brieven het moesten ontgelden, begrepen mijn ouders dat er wat moest gebeuren. Ze kochten een paar schriftjes, een kroontjespen en een potje inkt. De geur van inkt was heerlijk en vanaf die dag zijn inkt en papier in mijn leven gebleven.

Na de kunstacademie(St. Joost, 1985) ontwikkelde ik steeds meer een eigen beeldtaal, waarbij ik gebruik maak van sjablonen en verschillende druktechnieken. Mijn “druksels”, zoals ik ze zelf noem, kunnen zowel figuratief of meer abstract zijn, afhankelijk van wat ik wil uitdrukken en wat je vaak niet in woorden kunt vangen: het tere, het verstilde of juist het krachtige. De prenten die ik maak zitten grotendeels in mijn hoofd, maar geregeld kom ik er tijdens het proces achter dat wat ik in mijn hoofd heb, moet loslaten. Zo ontstaat er dan iets heel anders.

Uiteraard werk ik nog steeds veel met inkt, maar als een idee erom vraagt, combineer ik inkt met krijt en/of aquarel.

Marjolijn van Dijk (Arkel 1958)

Graphic art

As a child I drew on everything I could lay my hands on. Magazines, books and even sheet music were not safe. When I discovered that wallpaper was paper as well my parents realised that it was time for action. They bought me a couple of notebooks, a fountain pen and Indian ink. The smell of ink enchanted me in a way and from that moment paper and ink became sacred ingredients in my artistic development.

After graduation from art school (St. Joost, 1985) I increasingly developed my own visual language by using self-designed templates and various other printing techniques. My “druksels", as I often call them myself, can be either figurative or more abstract, depending on what I want to express and on what cannot be caught in words. The concept of a print often starts with images in my head, but quite often the process of creation forces me to let go of the original idea. Then something new and often unexpected arises.

To this day I still work a lot with ink, but if the concept demands it, I combine different techniques and materials.